Bystra, szelmowsko uśmiechnięta, wpatrzona w opiekuna i sakiewkę ze smaczkami, grzeczna spacerowiczka, zawsze gotowa na naukę nowych komend – taka właśnie jest Mysza. Niestety, mimo całej listy zalet, sunia ma także swoje trudności. Zdobycie jej zaufania i sympatii to proces, który wymaga czasu, zrozumienia i szanowania jej granic. Mysza musi poobserwować, może trochę obszczekać i postraszyć ząbkami, upewnić się, że nowe osoby nie stanowią dla niej zagrożenia. Niekiedy trudno rozgryźć jej kryteria doboru dwunożnych znajomych. Wiemy jednak, że trudniej jest jej się przekonać do mężczyzn. Sunia z pewnością nie odnajdzie się w domu z dziećmi, ponieważ gwałtowne, nieprzewidywalne ruchy bardzo ją denerwują. Czy Mysza lubi głaskanie? To zależy. Uwielbia wszelki kontakt z osobami, które dobrze zna i darzy zaufaniem. Jeśli pozwala na głaskanie dalszym znajomym, często stara się przejmować kontrolę nad sytuacją lub staje się nadmiernie pobudzona. Stosunek Myszy do psich kumpli o podobnych rozmiarach jest neutralny lub pozytywny, więc najpewniej mogłaby zamieszkać z drugim czworonogiem. Mysza to dosyć twardy orzech do zgryzienia, a zarazem prawdziwa perełka, która swoim nietuzinkowym urokiem rozweseli nawet w najbardziej ponury dzień!