Tiger i Pomino. Postacie jak z książki o dwóch braciach, których różni wszystko. Pomino – czarny, z gdzieniegdzie wychodzącymi białymi włoskami, wygląda jakby był przyprószony śniegiem. ☺ Biegnie do człowieka, ślicznie się układa w dłoniach, mruczy delikatnie, patrzy z zachwytem jasno zielonymi oczami. Nie chce wychodzić z dłoni, tak uwielbia pieszczoty. Bardzo, bardzo pro ludzki młodziak, w wieku pięciu miesięcy. Tiger – jego brat z miotu, to już zupełnie inna historia. ☺ Wygląda jak malutki tygrys i tak też się trochę zachowuje- nie będzie się poddawał ludziom, on tu rządzi i wszystko ma być na jego zasadach! A zasady na teraz są takie-że owszem, pooglądać co ten dziwny człowiek robi- to można, ale dać się dotknąć-ależ skąd, niedozwolone! Piękny bardzo, wyrazisty, trochę nawet jakby srebrny, zielonooki, z czarną końcówką ogonka. Podoba się, to i ludzie pchają ręce do niego a on pokazuje pokładaniem uszu i złym okiem, że nie z nim takie zabawy! Natomiast zabawy z bratem-tak, tak, tak!! Bawią się i gonią, przewracają i gryzą, myją wzajemnie i razem śpią. Chcemy dla nich wspólnego domu, bo wiemy, że przy dłuższym oglądaniu zachwytu jaki wykazuje Pomino do ludzi, to i Tiger skapituluje. Oprócz tego-te braciki łączy mocna, cudowna miłość, wzajemnie się uzupełniają, nie można ich rozdzielić. Kto chce takie dwie wyraziste, jakby przez wybitnego pisarza napisane postaci?
Szukają domu niewychodzącego, z zabezpieczonymi oknami/ osiatkowanym balkonem, jeśli jest. Obowiązuje podpisanie umowy adopcyjnej.