Losy tej kotki są smutne, jak wielu innych oddanych do schroniska kotów.
Miała dom, ludzi, drugiego kota i psa.
Pani poszła do szpitala, Pan wyjechał za granice, pozostałe zwierzęta znalazły dom a ona trafiła do schroniskowej rzeczywistości.
Dla siedmioletniej, przyzwyczajonej do domu kotki, to nie jest lekki los.
Natomiast Lucyna, a właściwie Lucynka, stara się jak może, by podołać.
By nie poddać się w tej niełatwej sytuacji.
Jest w niej jakaś taka siła, widoczna nawet na zewnątrz.
Pomimo pozornej nieśmiałości i ostrożności.
Jakby chciała pokazać, że jest przecież taka wspaniała i słodka, a przy bliższym poznaniu przytulaśna, więc zasługuje na dobro.
To nie jest kotka, która wita z radością i odwagą ( jeszcze), ale patrzy z zaciekawieniem, by za chwilę przeciągnąć się i zaprezentować swoje wspaniałe, bure ciałko.
Jest bowiem burą pięknością, dorodną, zgrabną, z kształtną głową i wspaniałymi, zielonymi oczami.
To kotka, która czeka na swój dom. Z nadzieją.
Jak się przekonuje do człowieka, to delikatnie dotyka brązowym noskiem i ostrożnie wchodzi na kolana.
I prezentuje kocie melodie ☺
Nic tylko brać, otoczyć miłością i otrzymać tą słodkość w zamian.
Zaszczepiona, zaczipowana, wykastrowana.
Testy na FiV, FeLV ujemne.
Szuka domu niewychodzącego, z zabezpieczonymi oknami/balkonem, jeśli jest.
Obowiązuje podpisanie umowy adopcyjnej.